รอมแพง ลองเชิงให้อ่านบทตอนแรก บุพเพสันนิวาส ภาค 2

งานนี้จะปังหรือจะพังต้องรอพิสูจน์กันนะคะ สำหรับละครเรื่อง พรหมลิขิต ภาคต่อของละครที่ปังสุดๆอย่าง บุพเพสันนิวาส ซึ่งแฟนเป็นห่วงกลัวจะเป็นเหมือนกับ แรงเงา 2 ที่ตอนนี้มีกระแสวิพากวิจารณ์อย่างหนักถึงกับขอร้องให้หยุดถ่ายกันเลยทีเดียวค่า และล่าสุด ก็มีนักเขียนและเจ้าของบทประพันธ์ บุพเพสันนิวาส และ พรหมลิขิต อย่าง รอมแพง ที่มีการเคลื่อนไหวโดยมีบทแรกของตัวนวนิยาย เรื่องพรหมลิขิตมาให้ได้อ่านกันแบบเต็มๆ ซึ่งก็ปรากฏว่าได้ผลตอบรับเป็นอย่างดีเลยทีเดียว ได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างมาก โดย รอมแพง ได้โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กว่า

สวัสดีค่า ไม่ได้อัพเดทอะไรเลยนานมากกก ตอนนี้คุณแม่พักฟื้นจากเส้นเลือดในสมองตีบจนอาการดีขึ้นมากแล้ว และกำลังเขียนพรหมลิขิตอย่างยากกกมากเลยค่ะ เลยเอามาให้อ่านกันสักหน่อย คงให้อ่านได้แค่5ตอนนะคะ พอให้คนรอใจชื้นว่าไม่ได้หายไปไหน มีปรับเปลี่ยนจากที่เคยเอาให้อ่านพอสมควรเลยค่ะ ชื่อพระเอกก็เปลี่ยนตามข้อมูลที่ค้นคาแรคเตอร์นางเอกให้แค่รักสวยรักงาม เชิญอ่าน ณ บัดนี้คร้าบบบ

บทที่1

เด็กหญิงตัวจ้อยมองเงาข้างทางพลางขมวดคิ้ว เงาพร่าเลือนยามพลบค่ำทำให้ร่างที่เธอมองเห็นไม่ชัดเจนนัก แต่ก็เป็นเช่นนี้มาสามครั้งสามครา เงานั้นแต่งกายแปลกตาเหมือนใส่แค่ผ้าพาดบ่า ส่วนท่อนล่างก็คล้ายผ้าถุงผ้าซิ่นแต่ก็ดูประหลาด

จนเธอต้องร้องบอกพ่อแม่ที่นั่งคู่กันอยู่ด้านหน้า
“แม่คะๆ ใครไม่รู้แต่งตัวแปลกๆยืนมองเราจากข้างถนนค่ะ” เสียงใสของเด็กวัย8ขวบฟ้องแม่ แม้ว่าเงานั้นจะไม่ชัดเจนแต่กลับส่งกระแสประหลาดที่ทำให้เธออึดอัด

“อะไรลูก พูดอะไรเหลวไหลอีกแล้วนะ” วิภาวรรณกล่าวพลางมองหน้าปัดแสดงผลของการเร่งความเร็วที่เกือบ100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
“ขับช้าๆหน่อยก็ได้ค่ะคุณ เหนื่อยไหมคะ” เมื่อเห็นแววล้าของสามีที่เหน็ดเหนื่อยจากการตื่นเช้าพาเธอและลูกไปทำบุญวันเกิดที่วัดป่าห่างไกลชุมชนแล้วยังต้องมางานแต่งงานของลูกน้องคนสนิทต่อก็อดไม่ได้ที่จะถามและบ่นเบาๆ

“บอกให้นายกิตมาขับรถก็ไม่ยอมจะขับมาเองเป็นไงล่ะคะ ถ้ายังไงเราหาที่พักแถวนี้ก่อนดีไหมคะคุณ”
“ไม่ล่ะอยากกลับให้ถึงบ้านเร็วๆ” ชัยมิตรยิ้มน้อยๆและตั้งใจขับรถยนต์ต่อไป

“วันนี้ดีจังเลยนะคะบังเอิญได้พบคุณป้าสิปางค์ที่วัด ไม่น่าเชื่อว่าท่านมาบวชวัดนี้ตั้งนานแล้ว แต่เรากลับไม่รู้เรื่องเลยทั้งที่เราก็มาวัดนี้ออกจะบ่อย” วิภาวรรณชวนสามีคุยเพื่อให้เขาตื่นตัวเมื่อเห็นว่าฝ่ายนั้นไม่ยอมพักแน่แล้ว
“อืม”

“น่าสงสารท่านนะคะยัยเกดไม่น่าบุญน้อยเลย นี่ก็เสียไปร่วมๆห้าปีแล้วสินะคะ พระเรืองก็คงบวชไม่สึกแน่นอนแล้ว” วิภาวรรณกล่าวเหมือนรำพึง คำบอกเล่าจากหญิงรับใช้ที่ตามมาดูแลสิปางค์ที่บวชเป็นแม่ชียังคงชัดอยู่ในความทรงจำ ลองไปติดตามอ่านกันเต็มๆได้ที่เพจเลยนะคะ สนุกแน่นอน

รอลงจอนะคะ

หวังว่าจะสนุกมากๆนะคะ

ขอบคุณข้อมูล:เฟซบุ๊ก รอมแพง

เรียบเรียงโดย:setup999

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *


Captcha
thirty two ÷ = four